بسم الله الرحمن الرحیم

مقدمه

افغانستان در یکی از بحرانی‌ترین دوره‌های تاریخ خود به‌سر می‌برد. بحران سیاسی، فقر گسترده، نقض حقوق بشری منجمله زنان و کودکان، نبود عدالت اجتماعی، ناامنی، و سرکوب آزادی‌های مدنی، کشور را در منجلاب عمیقی فرو برده است. سقوط نهادهای ملی و حاکمیت یک‌جانبه گروه طالبان، مشروعیت داخلی و بین‌المللی افغانستان را به شدت خدشه‌دار کرده است. این وضعیت، مسئولیت تاریخی بزرگی را بر عهده همه نیروهای ملی، سیاسی و اجتماعی افغانستان می‌گذارد تا برای نجات کشور، اجماع ملی و بین‌المللی را شکل دهند. در همین راستا، حکومت موقت در تبعید برای افغانستان به ابتکار جمعی از شخصیت‌های ملی، سیاسی و نخبگان کشور تشکیل شده است. این حکومت بر مبنای اصول شفافیت، عدالت، مردم‌سالاری و فراگیری تمام اقشار جامعه، برای ایجاد یک نظام ملی و دموکراتیک تلاش می‌کند. این منشور منحیث خطوط اساسی حکومت در تبعید عمل نموده و دارای ۱۳ فصل و ۳۹ ماده می‌باشد.

فصل اول: اهداف حکومت موقت در تبعید

• ماده اول: بازگرداندن ثبات و امنیت پایدار در افغانستان.
• ماده دوم: ایجاد یک نظام ملی و فراگیر با مشارکت تمام اقوام، مذاهب و اقشار جامعه.
• ماده سوم: تأمین عدالت اجتماعی، رفع تبعیض و تضمین حقوق بشر، به‌ویژه حقوق زنان و کودکان.
• ماده چهارم: بازسازی اقتصادی و کاهش فقر از طریق مدیریت منابع ملی و جذب کمک‌های بین‌المللی.
• ماده پنجم: تقویت وحدت ملی و احیای هویت مستقل افغانستان در جامعه جهانی.

h2>Preface Afghanistan is experiencing one of the most critical periods in its history. Political crises, widespread poverty, human rights violations—especially against women and children—lack of social justice, insecurity, and the suppression of civil liberties have plunged the country into a deep quagmire. The collapse of national institutions and the unilateral rule of the Taliban have severely undermined Afghanistan’s domestic and international legitimacy. This situation places a great historical responsibility on all national, political, and social forces of Afghanistan to unite and form a national and international consensus to save the country. In this context, the Provisional Government in Exile of Afghanistan has been formed through the initiative of a group of national leaders, political figures, and intellectuals. This government is founded on principles of transparency, justice, democracy, and inclusivity, striving to establish a national and democratic system that includes all segments of society. This charter serves as the fundamental framework of the government in exile and consists of 13 chapters and 39 articles.

Chapter 1: Objectives of the Provisional Government in Exile

• Article 1: To restore stability and sustainable security in Afghanistan.
• Article 2: To establish a national and inclusive system with the participation of all ethnicities, religions, and social groups.
• Article 3: To ensure social justice, eliminate discrimination, and guarantee human rights, particularly those of women and children.
• Article 4: To rebuild the economy and reduce poverty through the management of national resources and attracting international aid.
• Article 5: To strengthen national unity and revive Afghanistan’s independent identity in the global community.

Chapter 2: Fundamental Principles and Values

• Article 6: National Unity: Afghanistan belongs to all its ethnicities, religions, and social groups.
• Article 7: Democracy: Respecting the will of the people and establishing structures based on their votes and opinions.
• Article 8: Justice: Combating corruption, enforcing the law equally, and ensuring citizens’ rights without discrimination.
• Article 9: Human Rights: Guaranteeing freedom of expression, women’s rights, education, and political participation for all.
• Article 10: Independence and Territorial Integrity: Protecting Afghanistan’s independence and preventing foreign interference.

Chapter 3: Structure of the Provisional Government in Exile

Chapter 4: Policies and Strategies

• Article 13: At the National Level: Conducting national dialogues among Afghans with the participation of all segments, including women, youth, ethnicities, and religions.
• Article 14: Forming an inclusive National Council to determine the framework of the future government.
• Article 15: Reforming state structures and establishing transparency in executive institutions.
• Article 16: Ensuring women’s rights and guaranteeing their access to education, employment, and political participation.
• Article 17: Planning the return of internally displaced persons and refugees.

Chapter 5: Regional Level

• Article 18: Forming a regional consensus to cooperate with neighboring countries in security, economic matters, and combating terrorism.
• Article 19: Utilizing the constructive roles of regional countries to ensure peace and stability in Afghanistan.
• Article 20: Strengthening trade and economic relations with neighboring countries.

Chapter 6: International Level

• Article 21: Engaging with international institutions such as the United Nations, the European Union, and the Organization of Islamic Cooperation to garner global support.
• Article 23: Ensuring that Afghanistan does not become a center for extremism or a threat to global security.

Chapter 7: Solutions to Key Challenges in Afghanistan

• Article 24: Political Crisis: Holding national dialogues and forming an Afghan consensus to draft a new constitution.
• Article 25: Establishing an inclusive government representing all segments and political groups.
• Article 26: Creating transparent mechanisms for the transition of power to a permanent and legitimate government.

Chapter 8: Economic Crisis

• Article 27: Attracting foreign investment and managing natural resources (e.g., mines).
• Article 28: Creating entrepreneurship programs to reduce unemployment and poverty.
• Article 29: Ensuring transparency in the use of international aid and combating corruption.

Chapter 9: Rights of Women and Children

• Article 30: Reopening schools and universities for girls.
• Article 31: Enacting protective laws to ensure women’s rights in the workplace and society.
• Article 32: Economically empowering women and creating job opportunities for them.

Chapter 10: Security and Combating Terrorism

• Article 33: Disarming irresponsible armed groups and integrating them into legal structures.
• Article 34: Collaborating with regional countries to combat terrorism and ensure border security.
• Article 35: Reforming and strengthening security institutions to maintain domestic stability.

Chapter 11: Administrative System of the Government

• Article 36: Reforming the administrative system and reducing bureaucracy.
• Article 37: Training government managers to provide better services to the people.

Chapter 12: National and International Appeal

Article 38: The Provisional Government in Exile calls on all political forces, intellectuals, civil society, women, and youth in Afghanistan to unite and collaborate in saving the country from its current crisis. It also urges the international community to provide economic, political, and diplomatic support to pave the way for the establishment of a national and inclusive government in Afghanistan.

Chapter 13: Ratification and Implementation of this Charter

Article 39: This charter, consisting of 13 chapters and 39 articles, shall come into effect upon its approval by the High Council of the Provisional Government in Exile and its endorsement by the head of the government.

د افغانستان د موقت حکومت منشور په تبعید کې

مقدمه

افغانستان د خپل تاریخ له تر ټولو بحراني دورو څخه په یوه کې قرار لري. سیاسي بحرانونه، پراخه فقر، د بشري حقونو سرغړونې—په ځانګړي ډول د ښځو او ماشومانو پر وړاندې—د ټولنیز عدالت نشتوالی، ناامني، او د مدني ازادیو ځپل، هېواد په ژور ناورین کې ډوب کړی دی. د ملي بنسټونو سقوط او د طالبانو یو اړخیز حاکمیت د افغانستان کورنی او نړیوال مشروعیت سخت کمزوری کړی دی. دا وضعیت د افغانستان پر ټولو ملي، سیاسي او ټولنیزو ځواکونو یو لوی تاریخي مسؤلیت اچوي چې سره یو موټی شي او د هېواد د ژغورنې لپاره ملي او نړیواله اجماع رامنځته کړي.

په همدې لړ کې، د افغانستان موقت حکومت په تبعید کې د یو شمېر ملي مشرانو، سیاسي شخصیتونو او پوهانو په نوښت جوړ شوی دی. دا حکومت د شفافیت، عدالت، ډیموکراسۍ او ټول‌شموله توب پر اصولو ولاړ دی، او هڅه کوي یو ملي او ډیموکراتیک نظام رامنځته کړي چې د ټولنې ټول قشرونه پکې شامل وي. دا منشور د موقت حکومت اساسي چوکاټ جوړوي او له ۱۳ فصلونو او ۳۹ مادو څخه تشکیل شوی دی.

لومړی فصل: د موقت حکومت موخې په تبعید کې

• ماده ۱: په افغانستان کې د ثبات او دوامداره امنیت تأمین.
• ماده ۲: د داسې ملي او ټول‌شموله نظام جوړول چې د ټولو قومونو، مذهبونو او ټولنیزو قشرونو ګډون پکې وي.
• ماده ۳: د ټولنیز عدالت تأمین، د تبعیض له منځه وړل، او د بشري حقونو تضمین، په ځانګړي ډول د ښځو او ماشومانو حقونه.
• ماده ۴: د اقتصاد بیا رغونه او د فقر کمول د ملي منابعو د مدیریت او نړیوالو مرستو د جلب له لارې.
• ماده ۵: د ملي یووالي پیاوړتیا او په نړیواله ټولنه کې د افغانستان خپلواکه هویت بیا راژوندي کول.

دوهم فصل: بنسټیز اصول او ارزښتونه

• ماده ۶: ملي یووالی: افغانستان د ټولو قومونو، مذهبونو او ټولنیزو قشرونو ګډ کور دی.
• ماده ۷: ډیموکراسي: د خلکو ارادې ته درناوی او د هغوی د رایو او نظرونو پر بنسټ د جوړښتونو رامنځته کول.
• ماده ۸: عدالت: له فساد سره مبارزه، د قانون برابر تطبیق، او د ټولو وګړو د حقونو تضمین پرته له تبعیض څخه.
• ماده ۹: بشري حقونه: د بیان ازادي، د ښځو حقونه، زده‌کړه او د ټولو لپاره سیاسي ګډون تضمینول.
• ماده ۱۰: خپلواکي او ځمکنۍ بشپړتیا: د افغانستان د خپلواکۍ ساتنه او د بهرنیو لاسوهنو مخنیوی.

دریم فصل: د موقت حکومت جوړښت په تبعید کې

ماده ۱۱: د رهبرۍ اداره

• د موقت حکومت مشر په تبعید کې
• د رئیس درې مرستیالان
• یوه کابینه چې له ژمنو او بې‌طرفه متخصصینو څخه جوړه وي

ماده ۱۲: کاري کمیټې

• سیاسي کمیټه: د ډیپلوماسۍ، ملي مذاکراتو او ستراتیژیکو پالیسیو د جوړولو مسؤلیت لري
• ټولنیزه کمیټه: د ښځو، ځوانانو او زیان‌منونکو قشرونو د حقونو ترویج
• اقتصادي کمیټه: د اقتصاد د بیا رغونې، د منابعو مدیریت او د فقر د کمولو پلان جوړونه
• امنیتي کمیټه: د امنیت تأمین او له افراط‌ګرۍ سره مبارزه
• حقوقي او نړیوالو اړیکو کمیټه: د ملي قوانینو جوړول او د بهرنیو اړیکو پیاوړتیا

څلورم فصل: پالیسۍ او ستراتیژۍ

• ماده ۱۳: په ملي کچه: د ټولو افغانانو ترمنځ ملي خبرې اترې ترسره کول، د ښځو، ځوانانو، قومونو او مذهبونو په ګډون.
• ماده ۱۴: د راتلونکي حکومت د چوکاټ ټاکلو لپاره د یوه ټول‌شموله ملي شورا جوړول.
• ماده ۱۵: د دولتي جوړښتونو اصلاح او په اجرائیوي ادارو کې د شفافیت رامنځته کول.
• ماده ۱۶: د ښځو حقونه تضمینول او هغوی ته د زده‌کړې، کار او سیاسي ګډون زمینه برابرول.
• ماده ۱۷: د داخلي بې‌ځایه شوو او کډوالو د بېرته راستنېدو لپاره پلان جوړونه.

پنځم فصل: سیمه‌ییزه کچه

• ماده ۱۸: د ګاونډیو هېوادونو سره په امنیتي، اقتصادي او د ترهګرۍ ضد برخو کې د همکارۍ لپاره سیمه‌ییزه اجماع رامنځته کول.
• ماده ۱۹: د سیمې د هېوادونو له رغنده رول څخه ګټه اخیستل ترڅو په افغانستان کې سوله او ثبات تأمین شي.
• ماده ۲۰: له ګاونډیو هېوادونو سره د سوداګریزو او اقتصادي اړیکو پیاوړتیا.

شپږم فصل: نړیواله کچه

• ماده ۲۱: له نړیوالو بنسټونو لکه ملګرو ملتونو، اروپایي ټولنې او د اسلامي همکاریو سازمان سره تعامل د نړیوال ملاتړ د ترلاسه کولو لپاره.
• ماده ۲۳: دا تضمین کول چې افغانستان د افراط‌ګرۍ مرکز یا د نړیوال امنیت لپاره ګواښ ونه ګرځي.

اووم فصل: د افغانستان د مهمو ستونزو حل لارې

• ماده ۲۴: سیاسي بحران: د ملي خبرو اترو ترسره کول او د نوي اساسي قانون د جوړولو لپاره د افغانانو ترمنځ اجماع رامنځته کول.
• ماده ۲۵: د داسې ټول‌شموله حکومت جوړول چې د ټولو قشرونو او سیاسي ډلو استازیتوب وکړي.
• ماده ۲۶: د واک د لېږد لپاره شفاف میکانیزمونه رامنځته کول تر څو یو دایمي او مشروع حکومت ته انتقال وشي.

اتم فصل: اقتصادي بحران

• ماده ۲۷: د بهرنیو پانګونو راجلبول او د طبیعي سرچینو مدیریت (لکه کانونه).
• ماده ۲۸: د کارآفرینۍ پروګرامونه رامنځته کول ترڅو بې‌کاري او فقر کم شي.
• ماده ۲۹: د نړیوالو مرستو په کارولو کې شفافیت تضمینول او له فساد سره مبارزه.

نهم فصل: د ښځو او ماشومانو حقونه

• ماده ۳۰: د نجونو لپاره د ښوونځیو او پوهنتونونو بیا پرانیستل.
• ماده ۳۱: د ښځو د حقونو د تضمین لپاره په کارځای او ټولنه کې د حمایوي قوانینو وضع کول.
• ماده ۳۲: د ښځو اقتصادي پیاوړتیا او هغوی ته د کار فرصتونه برابرول.

لسم فصل: امنیت او د ترهګرۍ پر وړاندې مبارزه

• ماده ۳۳: د غیرمسؤلو وسلوالو ډلو بې‌وسلې کول او هغوی په قانوني چوکاټونو کې مدغم کول.
• ماده ۳۴: د سیمې له هېوادونو سره د ترهګرۍ پر وړاندې مبارزه او د سرحدي امنیت تأمین لپاره همکاري.
• ماده ۳۵: د امنیتي بنسټونو اصلاح او پیاوړتیا د کورني ثبات د ساتلو لپاره.

یوولسم فصل: د حکومت اداري سیستم

• ماده ۳۶: د اداري سیستم اصلاح او د بوروکراسي کمول.
• ماده ۳۷: د دولتي مدیرانو روزنه ترڅو خلکو ته غوره خدمات وړاندې کړي.

دوولسم فصل: ملي او نړیواله غوښتنه

ماده ۳۸: په تبعید کې موقت حکومت د افغانستان له ټولو سیاسي ځواکونو، پوهانو، مدني ټولنې، ښځو او ځوانانو څخه غوښتنه کوي چې د هېواد د اوسني بحران څخه د ژغورنې لپاره سره یو موټی شي او ګډ کار وکړي. همدارنګه له نړیوالې ټولنې غوښتنه کوي چې د اقتصادي، سیاسي او ډیپلوماټیک ملاتړ له لارې د یو ملي او ټول‌شموله حکومت د جوړېدو زمینه برابره کړي.

دیارلسم فصل: د دې منشور توشیح او تطبیق

ماده ۳۹: دا منشور چې له ۱۳ فصلونو او ۳۹ مادو څخه جوړ دی، د موقت حکومت په تبعید کې د عالي شورا له تصویب او د حکومت د رئیس له توشیح وروسته نافذ او د تطبیق وړ ګرځي.