ضرورت ایجاد (علل و دلایل)

تأسیس حکومت موقت افغانستان در
تبعید. حمات نه یک انتخاب تشریفاتی، بلکه یک ضرورت تاریخی و ملی برای عبور از بن‌بست
کنونی افغانستان است. دلایل کلیدی این اقدام عبارتند از:

·        
خلاء قدرت و فقدان مشروعیت: – پس از سقوط نظام
جمهوری، کشور، علاوه به فقدان قانون اساسی ،شكار حاکمیت یک گروه عقب ‌گرا و نیابتی
كه تا الحال فاقد مشروعیت داخلی و بین‌المللی است.

·        
حران حقوق بشر و حذف زنان:-  

 ⁠محرومیت سیستماتیک زنان و دختران از حق تحصیل، کار و حقوق شهروندی، در کنار شکنجه‌های مهندسی‌شده و نقض کرامت انسانی، ضرورت وجود یک چتر سیاسی مدافع حقوق بشر را ایجاد کرد.

• ناامنی و ترور
سیستماتیک:- ترور و شکنجه نیروهای امنیتی پیشین، نسل ‌کشی، کوچ دادن‌های اجباری ،
نبود مصونیت فردی و جمعی، ملت را در وضعیت اضطراری قرار داده است.

*فروپاشی اقتصادی و غارت منابع: –

فقر ۹۰ درصدی، فساد گسترده در غصب املاک و
استخراج غیرقانونی و بی‌رویه معادن بدون پشتوانه ملی، دارایی‌های نسل‌های آینده را
به تاراج برده است.

·        
انزوای بین‌المللی و تنش‌های کاذب: – تلاش نظام
حاکم برای اغفال ملت از طریق جنگ‌های تمثیلی مرزی و درگیر کردن افغانستان در
منازعات منطقه‌ای برای بقای قدرت، امنیت ملی را به خطر انداخته است.

۱. شیوه و نوعیت
عملی پایه‌گذاری (چگونگی تشکیل)

حکومت موقت افغاتستان در تبعید
(حمات) بر اساس یک الگوی مدرن، فراگیر و مبتنی بر «صلاحیت به مثابه مسئولیت» پایه‌گذاری
شده است. شیوه کار این ساختار به شرح زیر است:

الف) ساختار مبتنی بر قوای سه‌گانه:

حمات بر این باور است که کلید ثبات،
داشتن قوای سه‌گانه (قضائیه، اجرائیه و مقننه) مستقل است. این نظام در تبعید، هسته‌های
اولیه این قوا را با استفاده از کادرهای متخصص و متعهد تشکیل داده تا بستر را برای
انتقال قدرت به یک نظام انتخابی فراهم کند.

ب) شمولیت و مشارکت ملی نحوه شکل‌گیری
حمات، یک حرکت انحصارطلبانه نیست؛ بلکه از طریق:

• دعوت از اصناف متحرک:- فراخوان
گسترده از دیپلمات‌ها، دانشمندان، جوانان مدبر و بانوان پیشگام.

• حضور نیروهای صالح

• ⁠مدغم ساختن عناصر پاک‌نهاد از نیروهای امنیتی و دفاعی سابق و فعالان جامعه مدنی.

• نفی تعصب: – پایه‌گذاری بر اصل
«کفر دانستن» هرگونه تبعیض مذهبی، سمتی، زبانی و قومی.

ج) استراتژی انتقال حمات به داخل
(حکومت انتقالی)

شیوه عملیاتی حمات، حرکت از «حکومت
در تبعید» به سمت «حکومت انتقالی در افغانستان» است. این هدف از طریق لابی‌گری
فعال در سطح بین‌المللی، جلب حمایت جامعه جهانی و منطقه‌ای، و هماهنگی با مبارزین
داخلی صورت می‌گیرد تا با ختم سلطه گروه‌های تحت تحریم، نور آبادی و آزادی مجدداً
بر کشور بتابد.

شعار ما:- (قدرت و ثروت متعلق به
تمام ملت است. ما برای تقسیم عادلانه صلاحیت‌ها و ایجاد نظامی که در آن رأی هر
شهروند، اعتبار کشور باشد، ایستاده‌ایم.)